Życie nie jest tylko do odczytu

Mówią, że to piractwo.

Zwykła kradzież innym ludziom – oto czym jest pobieranie plików. Bierzesz coś, co jest na sprzedaż i nie płacisz za to. Czy kradniesz ze sklepów lub włamujesz się do domów? Dlaczego miałbyś pobierać coś za darmo?

Tworzenie mediów to ciężki kawał chleba: trzy miliony dolarów kosztuje sam remastering, pakowanie i reklamowanie nowej kompilacji. Skąd artyści mają wziąć pieniądze na życie? Jak będzie funkcjonowała kultura?

Cóż,

być może nie do końca zabrałeś coś komuś. Być może tak naprawdę nie odkryłeś tej rzeczy na półce. Być może i tak nie zamierzałeś wydać pieniądze na tę „zabezpieczoną przed kopiowaniem” rzecz.

A rzeczy te są paskudne.

Muzyka, której nie możesz kopiować, filmy, których nie możesz nagrać, pliki z ograniczeniami i kolekcje, które znikają, kiedy zmienisz odtwarzacz... Niektóre firmy tworzą nawet telefony i komputery, na których to oni decydują które programy możesz uruchamiać.
Sprawa staje się gorsza, gdy prawo jest zmieniane, by odpowiadać takim praktykom: w niektórych krajach nielegalnym jest obchodzenie takich ograniczeń.

Po co tu jesteś?

Co jest w życiu naprawdę ważne? Co sprawia, że pod koniec roku możesz powiedzieć, że był on dobry dla Ciebie? Miłe chwile spędzone ze znajomymi i krewnymi? Odkrycie świetnego albumu? Wyrażenie swojej miłości lub niezadowolenia? Nauczenie się nowych rzeczy? Wymyślenie czegoś super? E-mail od kogoś wyjątkowego?

Na mniej ważne rzeczy składają się: duża liczba pikseli; elegancki, ale już nie najnowszy iPod; subskrypcja „premium”; podwyżka płacy, do której się szybko przyzwyczaiłeś; masa czasu spędzonego na oglądanie telewizji HD... To miłe rzeczy, które wszyscy lubimy, ale nie są one aż tak istotne.

Prawdopodobnie nie zostaniesz wybitnym astronautą. Nie przepłyniesz Atlantyku. Nie zostaniesz światowym przywódcą. Życie dzieje się właśnie teraz. Chodzi w nim o dzielenie się i wyrażanie myśli, pomysłów i uczuć.

Życie nie jest tylko do odczytu.

Składa się ono ze skrawków, które nie mogą zostać sprzedane ograniczone blokadami. Jeśli nie możesz wybierać, próbować, smakować, być świadkiem, myśleć, odkrywać, wyrażać, dzielić się i debatować, nie jest ono zbyt wiele warte. Życie powinno być do odczytu i do zapisu.

Być może

system praw autorskich nie jest tak słuszny, jak niektórzy chcieliby, żebyś uważał. Na przykład przemowa Martina Luthera Kinga pt. I Have a Dream © jest nadal chroniona prawem autorskim. Nie możesz zaśpiewać Happy Birthday To You © w filmie bez zapłacenia właścicielowi praw autorskich. Wyrażenie Wolność wypowiedzi (ang. Freedom of Expression™) jest chronione znakiem towarowym.

Dzielenie się plikami

jest przeinaczane w zbrodnię. Ludzie są sądzeni i wsadzani do więzienia za rozwijanie technologii, które pozwalają innym dzielić się plikami (nazywają to "konspiracją mającą na celu naruszenie praw autorskich").
Ale gdzie są ludzie, którzy wymyślili i sprzedawali magnetowidy, fotokopiarki i magnetofony z funkcją nagrywania? Gdzie są ludzie, którzy wymyślili cyfrowe odtwarzacze muzyki?

To niewspółmierny dowcip. Podczas kiedy tysiące ludzi ciężko pracuje nad tym, aby nasze dzieci chciały palić lub byśmy eksportowali jeszcze więcej min lądowych, dzielenie się plikami –dokładnie tymi samymi, które można obejrzeć na YouTubie– czyni Cię winnym $150,000 za każdą pobraną piosenkę.

A mówi się, że przemysł muzyczny jest zagrożony.
Kto w ogóle chce przemysłu muzycznego? Takiego przemysłu muzycznego? Niech przemysł istnieje dla jedzenia w puszkach i samochodów — nie dla kreatywności.

Zatem

uzasadniony model społeczeństwa, w którym artyści mogą mieć pieniądze na życie, a Ty nie jesteś kryminalistą, ponieważ dzielisz się muzyką, nie jest fikcją. Oto kilka sugestii:

Muzyka

• Słuchaj artystów na żywo (ale nie, jeśli każą sobie płacić $200)
• Zobacz, co robią Twoi ulubieni artyści (możesz dowiedzieć się różnych rzeczy)
• Kupuj muzykę w mądry sposób
• Jesli artysta już nie żyje, zachowaj pieniądze, które wydałbyś na jego płytę i spożytkuj je na coś innego
• Śpiewaj swoje ulubione piosenki podczas słuchania ich
• Nie kupuj muzyki ponownie, jeśli masz już ją jako CD albo LP.

Bierz udział

• Dodaj coś od siebie do Wikipedii
• Załóż blog i wyrażaj swoje opinie
• Zgrywaj, miksuj, wypalaj, sampluj, przekładaj i remiksuj swoją muzykę.

Filmy

• Chodź do małych kin (istnieje większa szansa, że takie kino promuje artystów, a nie przemysł)
• Nie kupuj ograniczających Cię odtwarzaczy i urządzeń używających technologii DRM
• Dziel się dobrymi filmami ze swoimi przyjaciółmi – filmami, które Ty uważasz za takie, które wszyscy powinni zobaczyć w swoim życiu.

Oprogramowanie

• Dowiedz się czym jest wolne oprogramowanie
• następnie zainstaluj Firefoksa, a potem Linuksa
• Twórz dokumenty do pracy w standardowych otwartych formatach

Codziennie

• Myśl, czytaj o prawie autorskim i jak kopiowalne rzeczy różnią się od materialnych przedmiotów
• Dowiedz się czym jest Creative Commons. Przeglądaj te wszystkie fajne rzeczy i otwórz swoje uszy
• Zachowuj kopie swoich ulubionych tekstów
• Działaj
• Nie pozwól swojej kulturze zostać zjedzoną przez wielkie marki
• Wykonuj piosenkę Happy Birthday bez prawnej autoryzacji.